Deindustrialization nedir?

Endüstrileşme, bir ekonomide sanayi üretiminden veya üretimden uzaklaşmayı ifade eder. Endüstrileşme ile - endüstri etrafında organize edilen bir ekonomiye doğru hareketle - çelişir. Bir ülkede imalat işlerinde bir kayıp, devlet desteğiyle iş kurma hizmet odaklı işler veya bir ürün yaratmak yerine bir hizmeti kanıtlamaya yönelik işlerdeki artışla birlikte olabilir. Sanayileşmenin yaygın bir nedeni, emek yoğun işlerin daha ucuz işgücüne sahip ülkelere verilmesidir.

Endüstrileşme, genellikle 18. ve 19. yüzyıllarda Büyük Britanya'nın yaşadığı ekonomik örgütlenmenin değişimini ifade eder. Tarımsal verimliliğindeki iyileştirmeler, birçok çiftçiyi diğer ticarete devam etmek için serbest bıraktı. Kömür yakma teknolojisi, ana üretim gücü kaynağının taslak hayvanlardan ve mekanize enerji santrallerinden uzaklaşmasına izin verdi. Kömür ayrıca, teknolojik yeniliği teşvik eden demiryolu ve vapur tabanlı ticaret de açtı. İkinci Sanayi Devrimi, elektrikle ve içten yanmalı motorla beslenen bir sanayileşme zirvesiydi.

Bir sanayileşme kaynağı, imalat sektöründeki işlerin hizmet sektörüne doğru kaymasıdır. Hizmet sektörü, sadece bir mal üretmekten ziyade bir müşteriye hizmet sağlama ile ilgili işleri içermektedir. Örnekler restoranlar, kumarhaneler, ev onarımı ve finansal hizmetleri içerir. Bir toplum daha varlıklı hale geldikçe, hizmetlere olan talep artar. Yüksek gelirli insanlar, maddi malların yanı sıra eğlence ve danışmanlık hizmetleri için daha fazla ödeme yapmaya istekli olma eğilimindedir.

Son birkaç on yıldır dijital ve iletişim teknolojisindeki gelişmeler birçok yeni işin sadece bilgiye dayanmasına izin vermiştir. Şirketler, müşterileri çekmek ve onlara hizmet etmek için ihtiyaç duydukları özel bilgileri sağlamak için müteahhitler için giderek daha fazla işe alınmakta. Bu eğilim “bilgi ekonomisi” kavramının ardındadır. İşler bilgi üretmeyi gerektirdiğinde, bunlar hizmet sektörünün bir parçası olarak kabul edilir.

Belli bir ülke sanayisizleşmeyle karşılaşabilir, çünkü imalat işleri diğer ülkelere dışarıdan tedarik edilmektedir. Bunun nedeni, yoksul ülkelerin daha az pahalı işgücüne ya da doğal kaynaklara daha kolay erişime sahip olmalarıdır. Son derece gelişmiş ülkelerdeki işçiler, yüksek yaşam standartlarını desteklemek için yüksek ücret talep etme eğilimindedir ve bu da şirketlerin daha ucuz emek kaynaklarını bulmaları için bir teşvik sağlar. Ayrıca, devlet desteği hayvancılık  gelişmiş ülkelerde doğal kaynaklara erişim genellikle hükümet tarafından büyük ölçüde düzenlenmektedir. Dolayısıyla, bir ülkedeki sanayisizleşmeye yönelik bir eğilim, zorunlu olarak küresel bir eğilime işaret etmemektedir.